Since a kid I was hooked with computers. The first I used was a Compaq laptop, black-and-white screen running Windows 95. On the third grade I wrote my first website, on the fourth I cracked the password my dad entered for my PC because I was spending kind of much time messing with it. I remember seeing an ad with the first iMac, I loved the computer — I didn’t know what it was, what even Apple was. And only two years ago  switched to a Macbook Air and a 27″ iMac (last summer).

This post though is not about me. This post is about a story involving Mike, one of my best friends and his new iPhone. Mike, and the majority of my buddies —except two of them— was never a tech savvy guy. While I was on the internets since 6, he only discovered it around 14. He never owned an iPhone or iPod before. He had a clunky PC (hopefully he has a new awesome Toshiba laptop now) and your typical Sony Ericsson cellphone.

Anyhow, he just got a new 8GB iPhone 4. He felt he didn’t need a 4S, unfortunately there wasn’t any stock 16GB iPhone 4 left so he went with the 8GB version — for which he is absolutely happy about. Long story short, we arranged a Skype call, he’s in Thessaloniki, I’m in Vienna, to explain him how to download apps, what iCloud is, how to use the phone, what iMessages, FaceTime and Viber are, the iTunes Sync thing, the Remote and many more cool stuff. Remember: he is not a geek, an enthusiast or whatever — just your plain typical user with a new iPhone which he only knew the basics through using our friends’ and mine iPhones before.

The first great thing about this story is that explaining him all that stuff was easy. iOS, the concept, apps, iCloud/Messages/et al were all understandable. He was stoked with iMessages, FaceTime and Skype. The great thing about him is that with the new iPhone he also got a data plan with his carrier.

A couple of days pass, and today while entering the subway I received a Viber call from him. I swiped to answer the call and after the usual chit-chat he said to me: “Man, this is awesome. I’m with 3G, downtown or wherever else I’d wanted to be, and I can call you, in an another country, and it doesn’t matter where you are, you have 3G too and you can answer my call and we can talk and communicate freely with no roaming or whatsoever costs, be it voice or text, depending only on our phones, this is so awesome.”

And then came a moment of clarity. I understood 100% what Steve Jobs was all about. Not that I didn’t before but now I had a living example right from my life. Steve made what no other could do. Technology for the masses. And I’m completely thankful for that to him. See, before using Mac OS X I was a Windows user, then switched for 3+ years to Linux and for a little while back again to Windows. But Apple and its products made finally sense.

It’s not about hardware anymore; having the fastest CPU or the best GPU. Technology alone is not enough. The end-user wanted something that simply works. People didn’t know that, Apple made it clear. And don’t get me wrong: hacking, Linux, choices, customization and all the rest are darn good things — I don’t ditch them, I like them, It’s simply  not what the end-user wants.

So after all this yada yada: Thank you, Steven Paul Jobs.

Python is a very powerful programming language, yet easy to use, understand and write. It has efficent high-level data structures and a simple, but effective, approach on object-oriented programming. It’s interpreted nature makes it an ideal language for scripting and application development on most platforms, as all modern OSes come with Python pre-installed.

Python is Open Source, a great example of FLOSS (Free/Libre & Open Source Software) software. You can get great documentation from a huge worldwide community based on knowledge sharing. It’s created and continuously improved by hackers; that’s what makes Python so good.

In short, Python’s advantages are: simplicity, easy to learn, FLOSS, high-level language structure, portability, interpreted (maybe, the best feature), object-orientation-based, extensibility, embedability and last but not least the extensive libraries maintained by the community.

For what I can understand it’s the best language to start learning programming with.

So, I searched a little bit more and discovered some great free, open source, maintained by hackers, tutorials and books. I fully recommend them. If you are interested in Python and don’t have any previous programming skills or knowledge, be sure to check out these very helpful resources:

• Non-Programmer’s Tutorial for Python 3, on Wikibooks. (from the left print/export menu, I recommend downloading the Wikibook as a .PDF.)
• A Byte of Python, written by Swaroop. (this is the book I’m currently reading. Probably the best to start with, and probably the best in the world for every newbie or even a more experienced user. Download it as .PDF.)
• Learning to program, by Alan Gauld. (also a very good tutorial/book. From the left-panel menu, scroll-down and click on download in .PDF format.)

I highly recommend you printing the .PDFs. You can work and learn better if what you read is printed and not on an LCD monitor. The Byte of Python book is 118 pages but this shouldn’t be a problem. The Wikibook is, if I can recall correctly, 73 pages and Gauld’s book is a bit more than 100 pages, too.

As I am learning Python now, whenever I stumble upon a good hack, script or even a little piece of something I’ll make, I will let you know. It’s so fun coding in Python, you should try it out too.

Open Source moves the world.

For you that you don’t have upgraded yet, I highly recommend it. There are two ways for upgrading, one with a clean install and the other from upgrading via your current installation (8.04 or 7.10 etc). Personally, I preffer the first way, in which the new OS is beeing complete installed and then works just as a brand new machine. In other words with a clean everything is beeing installed from scratch. You can find a very handy guide for a clean install in Irene’s blog (which in fact is in Greek but you can find the English version translated from Google Translate here).

Tons of new features and improvements are coming with Intrebix Ibex. First of all, 8.10 comes with full 3G support you easily move between wired and wireless connections onto 3G cellphone networks while travelling or if there is no wireless signal. There is also out of the box support for PSP, iPods and other MP3 players as well as built-in uploading support for Flickr via F-Spot Image Viewer. A very cool feature is Guest session, which creates a temporary password-less user account with restricted privileges like that the account cannot access any users’ home directories, nor permanently store data. One other killer-feature is the Live USB Creator, which is a built-in app for creating Live USBs for testing and installing Ubuntu, serving like Live CDs.

Regarding the technical overview, Ubuntu comes with the latest Gnome 2.24 desktop environment, with lots of bugs fixed like Nautilus which now has tabbed browsing and shows eject icons next to removable devices. File Roller (archive manager) now supports more file types like ALZ, RZIP, CAB and TAR.7Z. There is also the latest Linux kernel 2.6.27 which has fixed lots of bugs too. Intrebix Ibex comes with the new Network Manager version 0.7 which now supports management of 3G networks, multiple active devices at once, management of PPP and PPPOE connections as well as management of devices with static IP configurations. DKMS (Dynamic Kernel Module Support) allows kernel drivers to be automatically rebuilt when new kernels are released. This makes it possible for kernel package updates to be made available immediately without waiting for rebuilds of driver packages, and without third-party driver packages becoming out of date when installing these kernel updates. Finally, there is also the new Samba version, 3.2, which supports encrypted network transport, IPv6 protocol and better integration with the latest Windows clients and servers.

Using it in my machine for two days, I can see that Intrebix Ibex is much faster as the previous version I used the Gutsy Gibbon (7.10). I think that it’s defenitely one of the best Linux distros out there. My opinion is that this new version has made Ubuntu a bit more Mac-like, in the way that everything works together, no need for configurations etc. I don’t say that you must not do edit some settings here and there but at least there not as many as before. Concluding, I encourage you to upgrade with a clean install in Ubuntu 8.10 as you can feel the brand new Ubuntu experience.

Cheers!

Πρώτα απ’ όλα ξέρουμε ότι τα Ubuntu χρησιμοποιούν δύο panels (έναν πάνω και έναν κάτω). Ο πάνω λειτουργεί από default σαν quick launcher που βάζουμε προγραμμάτα αντί να τρέχουμε στα Applications και ο κάτω πάλι από default σαν window list, δηλαδή μας εμφανίζει τα ανοιχτά παράθυρα αλλά και τα υπόλοιπα desktops που έχουμε.

Το μόνο που θα κάνουμε είναι να αλλάξουμε λίγο το layout των δύο αυτών panels ώστε ο κάτω να γίνει σαν dockbar και να βάζουμε όλα τα προγραμμάτά μας (δηλαδή όσα θέλουμε) αλλά και να δείχνει τα ανοιχτά παράθυρα χωρίς να αλλάζουν οι διαστάσεις του. Ο πάνω panel θα χρησιμοποιηθεί κατά κάποιον τρόπο με το να έχει κάποια applets και την Notification area.

Το desktop μου με βάση το How To - Δείτε το και σαν τελικό αποτέλεσμα - Κλικ για να το δείτε σε μεγαλύτερη ανάλυση

Με βάση λοιπόν το desktop μου στη φωτογραφία νομίζω καταλάβατε τη ενοούσα στη προηγούμενη παράγραφο για τα panels.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με το πρώτο panel. Κάντε remove (δεξί κλικ>Remove from Panel) όλες τις εφαρμογές και apps που έχετε βάλει και αφήστε μόνο τη notification area μαζί με την ώρα, τον ήχο και το κουμπάκι του shutdown. Από το κάτω panel βγάλτε το Desktop Switcher και βάλτε το (δεξί κλικ>Add to Panel) στον πάνω panel ακριβώς δίπλα (δεξί κλικ>Move) από το βασικό μενού Applications, Places, System. Mετά κλειδώστε το (δεξί κλικ>Lock to Panel) ώστε να μην κουνηθεί καταλάθoς. Δίπλα από το Desktop Switcher βάλτε το Keyboard Indicator και ακριβώς από δίπλα βάλτε το System Monitor. Ρυθμίστε το (δεξί κλικ>Preferences) να δείχνει μόνο Processor, Memory, Network και System Load. Δίπλα από το System Monitor βάλτε το Netspeed applet (εάν δεν το έχετε κατεβάστε το από τα repos: sudo apt-get install netspeed). Όλα αυτά κάντε τα πάντα Lock to Panel για να μην αλλάζουν θέσεις καταλάθος. Εάν είστε ένας user και δεν μοιράζεστε το PC σας με κάποιον άλλο user τότε βγάλτε το User Switcher applet (είναι αυτό δίπλα από τον πορτοκαλί μεγεθυντικό φακό). Τώρα, δίπλα από τον Finder (ο φακός που λέγαμε) βάλτε το Network Monitor και δίπλα από αυτό το Force Quit applet. Με το τελευταίο κλείνετε ακαριαία κάποια εφαρμογή που κολάει. Μετά από όλα αυτά τα add/remove/move/locks στα apps κάντε δεξί κλικ σε μια ελεύθερη επιφάνεια του panel και πηγαίντε στο Properties. Εκεί στο Βackground tab επιλέξτε Solid Color, σαν χρώμα το άσπρο και από κάτω το Style σύρτε το λίγο μετά από το Transparent και λίγο πριν από το Opaque ώστε να είναι διαφανείς.

Μετά από όλα αυτά ώρα να πάμε στο κάτω panel. Εδώ εγώ θα σας πω λίγα πράματα, καθώς εσείς θα αποφασίσετε τι προγραμμάτα θέλετε στο κάτω panel που θα γίνει σαν dock. Όμως πρωτού βάλετε τα δικά σας προγράμματα βάλτε στο κάτω panel το Show Desktop από τα applets, και δίπλα από αυτό το Lock Screen. Δίπλα από αυτό βάλτε όλα τα προγράμματά σας. Tip: μπορείτε να βάλετε και σαν συντόμευση τον /home folder κάνωντας δεξί κλικ>Add to Panel και γράφωντας στο command “nautilus –no-desktop –browser %U” χωρίς τα εισαγωγικά φυσικά, το terminal κάνωντας την ίδια διαδικασία αλλά γράφωντας στο command “gnome-terminal”, το root terminal εάν είστε πιο έμπειρος χρήστης γράφωντας “gksu /usr/bin/x-terminal-emulator” στο command. Μην ξεχάσετε να βάλετε και το name και αν θέλετε και το description. Τέρμα δεξιά βάλτε και το Trash κάνοντας δεξί κλικ>Add to Panel και επιλέξτε το Trash. Μπορείτε να βάλετε και προγράμματα από το βασικό menu (Applications, Places, System) απλά κάνωντας Send to Panel στην εκάστοτε εφαρμογή. Αυτή θα πάει στο πάνω panel αλλά μπορείτε να την μεταφέρετε μετά στο κάτω. Π.χ., εγώ έτσι έχω βάλει τα Network Workgroups, Connect to a Server…, Network Tools, Network Configure, Calculator, το Open Office New Word Document (αν και θα το βγάλω λόγω του Google Docs), το File Manager και το Synaptics. Βέβαια το πιο σημαντικό είναι ο Window List. Δεν θα βάλουμε το κλασσικό list που βγάζει όλα τα ανοιχτά παράθυρα στο panel αλλά το Window Selector, το οποίο είναι μόνο ένα εικονίδιο που αν το πατήσουμε μας βγάζει τα ανοιχτά παράθυρα σαν drop-down menu (σε εμάς αφού είναι στο κάτω panel θα τα βγάζει προς τα πάνω). Είναι θέμα συνήθειας, καθώς εγώ δεν το χρησιμοποιώ καθόλου (μόνο “σε ώρα ανάγκης”) καθώς αλλάζω τα παράθυρα μόνο με alt+tab, super(windows logo)+q, super+tab (τα δύο τελευταία γίνονται μέσω του Compiz Fusion).

Αφού βάλατε όλα τα απαιτούμε προγράμματα και ότι άλλο χρειάζεστε τώρα σειρά έχει η αλλαγή layout του panel. Κάντε δεξί κλικ σε ένα ελεύθερο σημείο και πατήστε το Properties. Στο General tab, αλλάξτε το size στο 32 ή 35 εάν έχετε μεγάλη ανάλυση οθόνης, ξετσεκάρετε το Expand ώστε το panel να γίνει ακριβώς σαν dock και να μην καταλαμβάνει όλη την κάτω πλευρά. Μετά σύρτε το προς το κέντρο όπου θα κεντραριστεί μόνο του. Αν θέλετε τσεκάρετε το Autohide. Στο Background tab κάντε ότι και στο πάνω panel για το opacity.

Tώρα μπορείτε να θαυμάσετε το Mac-like desktop σας που παραμένει πιστό στα Gnome και Ubuntu traditions (lol). Εάν έχετε κάποια απορία, ερώτηση, remark, επισήμανση ή απλά θέλετε να πείτε τη γνώμη σας feel free to comment below ή/και να επικοινωνήσετε μαζί μου.