Since a kid I was hooked with computers. The first I used was a Compaq laptop, black-and-white screen running Windows 95. On the third grade I wrote my first website, on the fourth I cracked the password my dad entered for my PC because I was spending kind of much time messing with it. I remember seeing an ad with the first iMac, I loved the computer — I didn’t know what it was, what even Apple was. And only two years ago  switched to a Macbook Air and a 27″ iMac (last summer).

This post though is not about me. This post is about a story involving Mike, one of my best friends and his new iPhone. Mike, and the majority of my buddies —except two of them— was never a tech savvy guy. While I was on the internets since 6, he only discovered it around 14. He never owned an iPhone or iPod before. He had a clunky PC (hopefully he has a new awesome Toshiba laptop now) and your typical Sony Ericsson cellphone.

Anyhow, he just got a new 8GB iPhone 4. He felt he didn’t need a 4S, unfortunately there wasn’t any stock 16GB iPhone 4 left so he went with the 8GB version — for which he is absolutely happy about. Long story short, we arranged a Skype call, he’s in Thessaloniki, I’m in Vienna, to explain him how to download apps, what iCloud is, how to use the phone, what iMessages, FaceTime and Viber are, the iTunes Sync thing, the Remote and many more cool stuff. Remember: he is not a geek, an enthusiast or whatever — just your plain typical user with a new iPhone which he only knew the basics through using our friends’ and mine iPhones before.

The first great thing about this story is that explaining him all that stuff was easy. iOS, the concept, apps, iCloud/Messages/et al were all understandable. He was stoked with iMessages, FaceTime and Skype. The great thing about him is that with the new iPhone he also got a data plan with his carrier.

A couple of days pass, and today while entering the subway I received a Viber call from him. I swiped to answer the call and after the usual chit-chat he said to me: “Man, this is awesome. I’m with 3G, downtown or wherever else I’d wanted to be, and I can call you, in an another country, and it doesn’t matter where you are, you have 3G too and you can answer my call and we can talk and communicate freely with no roaming or whatsoever costs, be it voice or text, depending only on our phones, this is so awesome.”

And then came a moment of clarity. I understood 100% what Steve Jobs was all about. Not that I didn’t before but now I had a living example right from my life. Steve made what no other could do. Technology for the masses. And I’m completely thankful for that to him. See, before using Mac OS X I was a Windows user, then switched for 3+ years to Linux and for a little while back again to Windows. But Apple and its products made finally sense.

It’s not about hardware anymore; having the fastest CPU or the best GPU. Technology alone is not enough. The end-user wanted something that simply works. People didn’t know that, Apple made it clear. And don’t get me wrong: hacking, Linux, choices, customization and all the rest are darn good things — I don’t ditch them, I like them, It’s simply  not what the end-user wants.

So after all this yada yada: Thank you, Steven Paul Jobs.

Freedom though, includes freedom of choice.

Despite all the OS’s fuss and “wars” one has to chose his set of tools that best fit him and his needs. Lately I see many Linux- and GNU-heads stating that, well, you can’t be a hacker or believe in the hacker culture if you use a Mac (or Windows). “Go Linux.”

This approach reminds me the Marxist practices at USSR: we’re all the same, no matter what.

Hacker != Proprietary software

They say these two things can’t go together. We say, why not? The culture of sharing knowledge, code, tearing machines up, making customs solutions, studying how something is built, etc cannot be forced to be a possession only of one ideology or of the practice of using open-only software. Then it becomes proprietary itself. It’s contradiction in terms.

Speaking of freedom, people forget the actual freedom

Isn’t that a paradox? We are not the same. Each one of us is different. You have different needs than me, I have different needs than you. Forcing ideas and concepts to such narrow terms is not freedom at all. We need to re-think things again, re-challenge ideas, people.

It’s 2011, we need change

What’s the purpose of having many programming languages that satisfy different needs? It’s time to understand that we should separate the human factor and ideologies out of hardware & software and enjoy true free creativity without setting ourselves and our practices in vary narrow terms and bounds of  these ideologies.

Because, true creativity, innovation and progress won’t come by the people who use only GNU or only Mac or only Windows. They won’t come by Stallman, they won’t come by Jobs, they won’t come by Linus or Gates. They’ll come by the hackers, entrepreneurs and people who actually create, focusing on just to create without limiting themselves to certain sides or OS wars.

And this, reminds of Apple’s quote:

Here’s to the crazy ones. The misfits. The rebels. The trouble-makers. The round heads in the square holes. The ones who see things differently. They’re not fond of rules. And they have no respect for the status-quo. You can quote them. Disagree with them. Glorify, or vilify them. But the only thing you can’t do is ignore them. Because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world. Are the ones who do.

It’s time to reconsider things.

Just a little reminder, this is a universal way. That means it works whether you own a Mac or a PC (I think that it works with Android phones too—if anyone can test it, give me a heads-up.)

Intro

The very tool this how-to is based, is Transmission’s WebUI. Almost every torrent downloader application supports a WebUI. If your app doesn’t support a WebUI, you can switch to uTorrent (if you’re on Windows/Mac) or Transmission (if you’re on Mac).

Small parenthesis: imho after using several years uTorrent on Windows, on various Linux distributions (through Wine) and on Mac I’d recommend you using uTorrent as torrent downloader in Windows/Linux and Transmission in Mac. Transmission simply rocks in it’s native environment. But at the end of the day, it’s all about what your preferences. End small parenthesis.

Step 1

Fire up Transmission’s Preferences and then click the Remote tab. Check to enable remote access. If you like, you can setup a username/password authentication (I didn’t). The listening port can remain to it’s default number, it should be 9091 anyway.

Step 2

Find your computer’s IP address (not the public one) under Preferences > Network. Click on the connection you are using. Under it’s status there is a small text that states where AirPort (if you’re using WiFi) is connected, the name of the network and your IP. Copy the IP somewhere, for example on TextEdit.

Step 3

Grab your iPhone, open Safari.app and type:
http://the-ip-you-copied-before:9091/transmission/web/. If everything worked well, you should see a screen similar to this:

You can click now the Safari’s + icon to add Transmission’s WebUI to the home screen as a web app.

Until now we have complete management functionality of our desktop torrent downloader from our iPhone. But, how about actually downloading a torrent from the iPhone to the desktop?

Step 4

Now, it is time to actually use the remote access. Visit a torrent tracker from Safari.app, I’d say the world’s most resilient one, The Pirate Bay, browse for a torrent and copy its the “Download” link. Open the newly created Transmission web app from your home screen, click on the “Open” icon and paste the torrent’s URL.

Boom.

That was it. From now on you can download any torrent from anywhere in the world on your Mac. Although I don’t want to repeat myself, I’ll say again that this method works for every torrent downloader with a remote access WebUI. If you’re not using Transmission, just follow the same logical steps.

Straight to the point. How to install Diaspora on your Mac OS X machine. It’s pretty much simple if you are are familiar with console and unix commands. Let’s see how it goes.

Get the Source

git clone http://github.com/diaspora/diaspora.git

Install Dependencies via Homebrew

(if you don’t have HB, install this first + it requires XCode, so if you again don’t have XCode go and download XCode first)

ruby -e "$(curl -fsS http://gist.github.com/raw/323731/install_homebrew.rb)"

(If this complains you aren’t part of the staff group, run this first)

sudo dscl /Local/Default -append /Groups/staff GroupMembership $USER


Install MongoDB

brew install mongo


Run MongoDB manually

mongod run --config /usr/local/Cellar/mongodb/1.6.2-i386/mongod.conf


Plus, you can make it start on boot

cp /usr/local/Cellar/mongodb/1.6.2-i386/org.mongodb.mongod.plist ~/Library/LaunchAgents
launchctl load -w ~/Library/LaunchAgents/org.mongodb.mongod.plist

Install ImageMagick

brew install imagemagick


Make sure GEMS is up to date

sudo gem update --system


Get Bundler

sudo gem install bundler


Now build/run Diaspora!

cd diaspora_root
bundle install


Start Mongo (if you didn’t already)

mongod run --config /usr/local/Cellar/mongodb/1.6.2-i386/mongod.conf


Now run the app server (finally!)

cd diaspora_root
bundle exec thin start


Seed the DB with some info

rake db:seed:tom

Then point your browser to http://localhost:3000 and login in as tom/evankorth. Sounds good, huh?

It’s very handy since it catches sneaky family and co-workers red handed. See a demo screenshot here.

But there’s a small bug in DeskLock.

At the “lock” screen (the left one at the screenshot) someone can actually see which applications/windows are running and in a nutshell, the whole desktop, due to a Expose and/or OS X’s Active Screen Corners (show the desktop) bug. Though, that someone cannot interact with any of the the windows, he/she can still see them in a pretty much detailed way.

To watch the bug in action you must have Expose and Active Screen Corners enabled (with the “Desktop” option) and of course, DeskShade installed. Simply lock the computer and then make the 4-fingers gesture for Expose and/or mouse over a corner to enable “show desktop”. Pretty much simple.

See a quick and short demo video I made.

DeskShade’s lock screen bug/hack from Apostolos on Vimeo.

There are three core differences (except the price) that make me say, yet again, “Air rocks big time.”

Reason 1: The Screen

Bigger. Brighter. Clearer. Better. That is, the Air’s screen. It may be only 13.3″ comparing to the 10″ of my netbook, but may I say you that this is a BIG difference. It’s like using a 24″ iMac or something like that. The feel after the transition between Air and netbook or vice versa is remarkable. It’s not a Retina display, I know, but it’s the feel that relaxes your eyes and your focus. More workspace. More happiness.

Reason 2: CPU and the such

2.13Ghz of pure Intel Core 2 Duo power. Versus the Intel Atom N270 1.60Ghz. I guess, Air wins here too. Mind the graphics too. The Air uses a NVIDIA GeForce 9400M whilst on the other hand, the Turbo-X notebook is making cool things with a Intel GMA 950 GPU. Nevertheless, the RAM plays a significant role too; 2Gb of RAM instead of 1Gb is also a good sign. Summing up, hardware on the Air rocks big time, for it’s size capabilities.

Reason 3: Software

I’m not gonna talk about iLife. We all know it’s a great software suite/package. I’m gonna talk about how smoothly every single program runs in Mac OS X. No crashes. No lags. No nothing. Even the OS is pretty much like a “rockstar” itself. Your work-flow is never stopping. Plus that you can find many great apps such as Coda, Tweetie, Things, Grapher and many, many more. Basically, it’s the UX (User Experience) that’s a solid “win” for everyone.

Concluding, I have to admit that once you go Mac you never come back. It’s a whole different realm of computers and technology. Of concept and ideas. Of design and user experience. Despite that Steve may becoming sometimes an ass, you can’t deny that Apple, nowadays, makes the best machines out there. Call it iMac, Macbook, iPhone, iPad, iWhatever; it’s a fact. And I highly recommend you becoming a switcher soon.

Web 3.0 from Kate Ray on Vimeo.

Web 3.0 must & will be the future, the evolve from Web 2.0. Location will not play anymore a core-role as it’s been fragmented already. We have built tons of geo-loc enabled applications that satisfy every need, thus now we need to link data. As Sir Tim-Berners Lee said in his TED talk: “Open your data, open your data!”

We need to make computers understand all of an item’s connections with other things/people/everything. That’s trillions of trillions of collections. Here we get to the question as Clay Shirky puts it:

I’ve often joked that the Semantic Web is a witness protection program for AI researchers. That what the Semantic Web held out was the possibility that instead of making machines think like people, we could describe the world in terms that machines were good at thinking about. So we would switch from trying to build up brains in silicon, and instead rerender the actual world as information. And that gets very quickly to one of the deepest, you know, questions in all of Western philosophy, which is: Does the world make sense? Or do we make sense of the world? I don’t think you can unambiguously describe the world. I don’t think you can describe the world, or even large subdomains of the world, in a way that all observers or even most observers will agree with.

You see, this is very tricky.

What do you think? Is Semantic Web real possible in computing or even in philosophical terms, or it is not?

Python is a very powerful programming language, yet easy to use, understand and write. It has efficent high-level data structures and a simple, but effective, approach on object-oriented programming. It’s interpreted nature makes it an ideal language for scripting and application development on most platforms, as all modern OSes come with Python pre-installed.

Python is Open Source, a great example of FLOSS (Free/Libre & Open Source Software) software. You can get great documentation from a huge worldwide community based on knowledge sharing. It’s created and continuously improved by hackers; that’s what makes Python so good.

In short, Python’s advantages are: simplicity, easy to learn, FLOSS, high-level language structure, portability, interpreted (maybe, the best feature), object-orientation-based, extensibility, embedability and last but not least the extensive libraries maintained by the community.

For what I can understand it’s the best language to start learning programming with.

So, I searched a little bit more and discovered some great free, open source, maintained by hackers, tutorials and books. I fully recommend them. If you are interested in Python and don’t have any previous programming skills or knowledge, be sure to check out these very helpful resources:

• Non-Programmer’s Tutorial for Python 3, on Wikibooks. (from the left print/export menu, I recommend downloading the Wikibook as a .PDF.)
• A Byte of Python, written by Swaroop. (this is the book I’m currently reading. Probably the best to start with, and probably the best in the world for every newbie or even a more experienced user. Download it as .PDF.)
• Learning to program, by Alan Gauld. (also a very good tutorial/book. From the left-panel menu, scroll-down and click on download in .PDF format.)

I highly recommend you printing the .PDFs. You can work and learn better if what you read is printed and not on an LCD monitor. The Byte of Python book is 118 pages but this shouldn’t be a problem. The Wikibook is, if I can recall correctly, 73 pages and Gauld’s book is a bit more than 100 pages, too.

As I am learning Python now, whenever I stumble upon a good hack, script or even a little piece of something I’ll make, I will let you know. It’s so fun coding in Python, you should try it out too.

Open Source moves the world.

To web εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς. Έχουν περάσει χρόνια από την πρώτη HTML σελίδα στους servers του CERN και την απλοϊκότητα του text interface σε σχέση με το παρόν —  GEOlocation services, ασύρματα δίκτυα, social networks είναι λίγες από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούμε πλέον και αλλάζουν την ζωή μας μέρα με τη μέρα. Το μέλλον όμως — και ειδικότερα με αρχή το iPad — έρχεται και αναμένεται να αλλάξει για τα καλά την online — και όχι μόνο — ζωή μας. 4 +1 είναι τα βασικά στοιχεία του Web 3.0 τα οποία θα το διαμορφώσουν μέσα στα επόμενα χρόνια.

Πρόσβαση από παντού & Mobile devices

Από τα modem lines στο Ethernet, από το Ethernet στο Wifi και σειρά έχουν τα 3G, 4G και WiMax (ή LTE) δίκτυα. Πλέον το interwebs θα είναι προσβάσιμο από παντού. Έτσι απλά, όπως απαντάς σε μια κλήση στο κινητό. Ακόμη υπάρχουν σχέδια για metropolitan WiMax δίκτυα (το WiMax καλύπτει μέχρι και 35 χιλιόμετρα σε σχέση με το Wifi που εκπέμπει μέχρι και τα 100). Point is that, όλο και περισσότερες συσκευές  θα συνδεθούν τελικά με όλα τα οφέλη που έχει αυτή η κίνηση.

Location, Location, Location

Ως αποτέλεσμα του προηγούμενου, περισσότερες mobile συσκευές σημαίνει περισσότερες GPS-awared συσκευές. Και δεν μιλάω μόνο για τύπου Foursquare και Gowalla εφαρμογές αλλά στο big picture — αλλάζουν το πως αντιλαμβανόμαστε τον χώρο γύρο μας και που βρισκόμαστε. Ήδη το Augmented Reality είναι ένα βήμα προς το μπροστά — και το localized search. Υπάρχει φυσικά το αναδυόμενο vast ad world που θα δημιουργηθεί ως εκ τούτου — και φυσικά οι διαφημιστές δεν θέλουν να χάσουν μια τόσο μεγάλη νέα αγορά. Ήδη το Twitter σκέφτεται για location-based ads. Να μην ξεχνάμε και την Google που μπήκε πρόσφατα στον παιχνίδι με το Buzz.

Social-media centrism

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Facebook, Twitter, Flickr, blogs και άλλα είναι πλέον τα βασικά μέρη της online ζωής μας. Όλα αυτά ήδη μας έχουν βοηθήσει κατά πολύ στον ριζική αλλαγή της επικοινωνίας μεταξύ μας. Στην εποχή του “What happens in Vegas, stays on Facebook”, των status updates, των σχολίων στα άρθρα και των check-ins όλα μοιράζονται. Βέβαια είναι στο χέρι μας τι, πως και σε ποιούς μοιράζουμε. Στα επόμενα χρόνια την περισσότερη ώρα στο internet θα την περνάμε μαζί με φίλους και θα είναι ο #1 λόγος που θα ανοίγουμε το iPhone/Android/laptop/tablet μας.

Emerging technologies

Στην ανάπτυξη του Web 3.0 / Web whatever θα βοηθήσουν υπερβολικά πολύ οι νέες τεχνολογίες όπως HTML5, AJAX, διάφορα APIs και άλλες. Η HTML5 δεν σκοτώνει μόνο το Flash αλλά και το Silverlight. Με το <video src="/video/redcarpet.ogg" width="400" height="300" controls> η HTML ξαναγεννιέται και δεν χρειάζεται να βασίζεται σε plugins τρίτων. Θα είναι ένα γερό αντίο σε Adobe (Flash) και Microsoft (Silverlight). Με features όπως programmatic interfaces (APIs) for to create arbitrary graphics in the new canvas, find your position on the globe, cache code and data, and offload compute-intensive tasks to keep the interactive portion of the browser responsive όχι μόνο ξεχνάει το παρελθόν για τα καλά αλλά οριοθετεί τα δικά της standard για τα μελλοντικά web apps και όχι μόνο.

[Bonus] The cloud

Οnline storage, online backups, accessible from everywhere και άλλα πολλά είναι τα πλεονεκτήματα του cloud. Aπό το πολύ απλό ανέβασμα φωτογραφιών στο Flickr και λειτουργώντας το σαν photo gallery-archive έως και το πιο σύνθετο personal data server στο Amazon AWS. Αν και controversial ακόμη το θέμα σχετικά με το ποιός διαχειρίζεται τα δεδομένα, εγώ πιστεύω πολύ στο cloud. Αν τα προηγούμενα έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο (αλλά όχι μόνο) στα mobile devices, το cloud είναι αυτό που έχει αντίκτυπο παντού. Και μπορεί να παίξει μεγάλο & σημαντικό ρόλο μαζί τους.

[Update] The Semantic Web

Όπως το λέει και η λέξη. Semantic, σημαντικό. Είναι η τεχνολογία που επιτρέπει την ένωση ανθρώπου μηχανής στο internet. Ένα παραδείγμα. Η Evri, μια semantic search engine η οποία αναζητεί για ανθρώπους, πράγματα, τοποθεσίες, ιστορία μαζεύοντας τις κατάλληλες πληροφορίες από το web. Και όλα αυτά χάρη στο Semantic markup <item rdf:about="http://dbpedia.org/resource/Cat">Cat</item> που πάει την HTML πολλά βήματα παραπέρα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι σαν ένα network ανάμεσα στα web items/links/etc — it builds relationships atop the links and more. Είναι σίγουρα το μέλλον μαζί με Cloud, GEOlocation και τα υπόλοιπα.

Το πως τελικά θα έχει διαμορφωθεί το internet στα επόμενα χρόνια μένει παρά μόνο να το ζήσουμε. Εμείς είμαστε αυτοί που θα το διαμορφώσουμε. To web προχωράει μπροστά. Εσείς πως πιστεύετε θα κινηθεί το internet στα επόμενα χρόνια; Ποιές θα είναι οι κύριες πτυχές ανάπτυξής του και γιατί;

Το iPad είναι σίγουρα αμφιλεγόμενο. Πολλοί το κατηγορούν και άλλοι τόσοι είναι που το υποστηρίζουν.  Αν και εγώ ήμουν ανάμεσα στους πρώτους, προβλέποντας όχι την εμπορική του αποτυχία — ήμουν σίγουρος πως θα πουλούσε — αλλά ότι εν τέλει δεν θα τάραζε τα νερά, I’m proven wrong. Η ιστορία για άλλη μια φορά επαναλαμβάνεται.

Η Apple επανεφεύρεσε τον προσωπικό υπολογιστή. Όχι για τα geek masses — εμάς — αλλά για όλο τον υπόλοιπο κόσμο, που ας μην ξεχνάμε είναι η μεγάλη και δυνατή πλειοψηφία. Δεν θα επεκταθώ άλλο σε αυτό, τα είπαν πολύ καλά ο Στέφανος, o Caleb Elston και ο Ethan Nicholas. 

There is one more thing. H εκπαίδευση.

Το iPad μπορεί να αλλάξει τον κόσμο έτσι όπως τον ξέρουμε μέσα από την εκπαίδευση και το σχολείο. Και η γνώμη μου είναι πως πρέπει.

Το iPad μπορεί να γίνει το καλύτερο educational tool εκεί έξω, για τον Δυτικό κόσμο και τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Φανταστείτε το απλώς.

Τα βιβλία θα μετατραπούν σε pdf ή ebooks. Οικονομία στο χαρτί και στα χρήματα. Eco-friendly & economy friendly. Ευκολία ανανεώσης τους από τις συντακτικές ομάδες των Υπουργείων κάθε χώρας κάθε (μακάρι) ένα-δύο χρόνια, καθώς η γνώση αυξάνεται με αστραπιαίους ρυθμούς.

Ευκολία χρήσης. Ακριβώς αυτό που λένε οι τρεις που ανέφερα πριν (Στέφανος, Caleb, Ethan). Δεν είναι όλοι οι μαθητές — ειδικότερα οι πιτσιρικάδες του δημοτικού και του γυμνασίου, το ίδιο εξοικοιωμένοι με τους υπολογιστές. Μέσω όμως της touch screen και όλης αυτής της “magic” εμπειρίας σε λειτουργικό και λειτουργικότητα – user friendliness, θα αλλάξει αυτή η κατάσταση.

Wifi connectivity. Το iPad μέσω Wifi σε κάθε σχολείο και τάξη θα κάνει την κατάσταση “σχολείο, παράδεισο για τους μαθητές. Θα αναγκάσει στην δημιουργία WLAN εντός όλων τον σχολείων — δημόσιων και μη. Emails με ερωτήσεις προς τους καθηγητές όταν θα είναι εκτός τάξης, ανταλλαγή αρχείων, εκπαιδευτικού υλικού κλπ με τον τρόπο που έγραψε the other day ο Στέφανος και γιατί όχι δημιουργία ενός κοινού Dropbox για την κάθε τάξη.

Βάρος και portability. Είναι μικρό, ελαφρύ, κομψό και χωράει σε κάθε σχολική τσάντα. Πλέον δεν θα χρειάζεται να κουβαλάει ο πιτσιρικάς του δημοτικού παραπανίσσια κιλά στην πλάτη του, παραμόνον ένα slick iPad. Και θα απολαμβάνει περισσότερα features και καλύτερη μαθησιακή εμπειρία.

Ξεχάστε τα OLPC και custom Linux distros. Την ανάγκη για funding. Είναι όλα έτοιμα πλέον — η τεχνολογία υπάρχει, οι πόροι υπάρχουν γιατί η κρίση πέρασε (οκ, στην Ελλάδα τουλάχιστον όχι, αλλά αν ήμουν εγώ Πρωθυπουργός θα έλεγα χαλάλι ας μπούμε και άλλο μέσα, η εκπαίδευση είναι ένα must — δεδομένης και της κατάστασης που επικρατεί).

Αν η Apple και η Υπουργός Παιδείας δουν αυτό το άρθρο και έχουν την θέληση — έχουν και τον χρόνο και τα χρήματα να την υλοποιήσουν. Το μέλλον είναι εδώ, γιατί να καθυστερούμε;

As you may know, I love portability, because – especially in winter, I travel a lot. That’s why I bought a netbook last year. It did the job great. It is small, lightweight, portable, the battery lasts pretty much long and is comfortable to travel with. When I am at home, I plug it to a 19″ Samsung monitor and I feel like I’m using a normal desktop PC or just a more powerful laptop. But why did I change my mind now, almost a year after using and evangelizing netbooks?

Did you notice the word I used in the first paragraph? Powerful. Indeed, netbooks are ultralight, small and all that great stuff, but they miss something very important and since I was using one of them for a year, as a desktop replacement – it did all my work, let me tell you that. They miss power.

Power in both CPU and GPU.

Last week, my dad got a Macbook Air as a gift. Such a geek I am, I took it and tested it someway. The results are pretty much obvious for me now.

Lightweight & Ultraportable

Let’s face it. Macbook Air is the lightest and slimmest computer out there. It’s thin like an envelope and can travel with you everywhere, due to these two characteristics. Air may be not that small, like a netbook but the weight and portability provide a huge advantage.

OS

Mac OS X definitely owns Windows 7. Not only the GUI is better but also the backend. I’ve been using Windows XP and Windows 7 in my netbook and now Mac OS X and I can clearly see the differences. Speed, design, architecture. Every Mac is fully featured with a ton of greatful tools, like Finder and Airport – the greatest Wifi app I’ve ever used.

Battery life

4 hours. 4 hours of being of the cable. With the lightest laptop ever made. Priceless. And when you need it, the magnetic power cable is priceless, too. Boy, do I love this.

Power

By power, I mean both CPU and GPU power. I used my netbook for movie editing (doh!) for a little project called Fight The Line and it was laggy and slow as hell – in XP and 7. I wasn’t able to watch 720p HD movies in Youtube or Vimeo. That was a giant loss. Instead, in the Macbook Air everything runs smoothly. I can edit (and watch of course) even 1080p true HD video straight from my Toshiba S10 videocamera. 

Conclusion

I’m totally convinced now that netbooks are not anymore worth buying. Macbook Air wins them all. I prefer to give some money more, but to take back in quality, hardware, community, software and total user experience. I need power. Netbooks can’t give any power. On the other hand, they give portability, slimness, lightweight – all things ideal for traveling. But the Mac gives power too among all these factors. For sure I prefer the Mac.

Do you have and use or planning to buy netbook? If not, why? Or do you still prefer the big, classy laptops?

Η αγορά είναι γεμάτη από laptops και netbooks αυτόν τον καιρό. Συσκευές μικρές, φορητές και εύκολα συνδέσημες στο internet. Όχι μόνο αυτό, αλλά πλέον κυκλοφορούν πολλά iPhones, Nokia N900, Android-based HTCs και Windows Smartphones. Συσκευές που μπορούν να συνδεθούν από παντού στο internet. Και έρχεται να προστεθεί ακόμη μια συσκευή, το iTablet / iSlate / iWhatever από την Apple στις επόμενες μέρες.

Θα είναι όμως ικανή να αλλάξει την αγορά η Apple όπως έκανε παλαιότερα με το iPhone και iPod, με ένα μηχάνημα το οποίο προσφέρει τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά όπως και όλη η υπόλοιπη αγορά αυτή την στιγμή; Πιθανώς ναι, πιθανός και όχι.

Εγώ δεν βλέπω κάποιο λόγο όπου το iSomething μπορεί να ταράξει τα νερά. Ο Στέφανος όμως, βλέπει.

Δεν πιστεύω πως η αγορά είναι ώριμη-έτοιμη ακόμη για το νέο αυτό θαύμα της μαμάς Apple και του θείου Steve. Έναν φορητό υπολογιστή χωρίς κανένα περιφερειακό, παρά μόνον δυνατότητα σύνδεσης στο internet, κάποια usb, (ίσως) firewire και ο έλεγχος εξ’ ολοκλήρου να περνάει από τα δάχτυλα και την αφή μας.

Υπάρχουν ήδη πολλές και ίσως φθηνότερες λύσεις που καλύπτουν τις ίδιες ανάγκες διαθέσιμες για τον μέσο καταναλωτή. Του οποίου ίσως δεν του φανεί πρακτική η ιδέα touchscreen και laptop μαζί. Laptops και netbooks – τα οποία είναι και σχετικά φρέσκα – ακόμη πουλάν σαν τρελά.

Αλλά και πάλι, η Apple είναι ικανή – όπως μας το έχει αποδείξει επανηλημένα στο παρελθόν – να αλλάξει για άλλη μια φορά την ιστορία των υπολογιστών και της τεχνολογίας.

Υπομονή λοιπόν μέχρι την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου για το keynote και το “One more thing” του Steve Jobs.